Zespół Szkół nr 2 im. Prymasa Tysiąclecia w Markach
“Od siebie trzeba wymagać najwięcej.” Stefan Wyszyński


LOGOPEDA

Elżbieta Piszcz

Wstęp

Logopedia to nauka zajmująca się kształtowaniem prawidłowej mowy, zapobieganiem powstawaniu wad wymowy, likwidowaniem błędów i korekcją wad, a także nauczaniem mowy w przypadku jej braku lub utraty. Mowa jest często czynnikiem decydującym o kontaktach międzyludzkich, sukcesach zawodowych, miejscu w polityce itp. Jest ona bardzo delikatnym instrumentem i nawet niewielkie dysfunkcje odbijają się na niej niekorzystnie.

Wśród zaburzeń mowy najczęściej spotykamy się z dyslalią [z greckiego dys -zaburzenie; lalia – mowa] - jest to ogólne pojęcie stosowane przy określeniu różnych postaci wad wymowy. Według Genowefy Demelowej dyslalia to nieprawidłowość w realizacji jednej głoski, kilku głosek, a nawet wszystkich lub niemal wszystkich od razu, tzw. bełkot. Zachowane są rytm, melodia, akcent, ale mowa jest zatarta, mało zrozumiała lub zupełnie niezrozumiała.

Cele terapii logopedycznej:

  • stymulowanie prawidłowego rozwoju językowego dzieci,
  • wykrywanie i usuwanie wad wymowy,
  • kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie zaburzeń,
  • wdrażanie do praktycznego wykorzystania nawyków poprawnej wymowy przyswojonej w toku ćwiczeń.

Terapię logopedyczną u wszystkich dzieci rozpoczynam od ćwiczeń wspomagających artykulację.

  1. Ćwiczenia motoryki narządów mowy:
    • ćwiczenie języka:
      • pokazywanie języka tak jak to robią niegrzeczne dzieci,
      • żmija porusza żądłem (język długi, cienki, ruchliwy),
      • robimy z języka szpilkę, zjeżdżalnię, łyżkę, łopatkę, rurkę,
      • picie mleka przez kota,
      • oblizywanie warg językiem,
      • języczek wędrowniczek - język wędruje w różne strony,
      • kląskanie,
      • lizanie lizaka, łyżeczki, ssanie cukierków.
    • ćwiczenia warg:
      • usta wesołe, smutne, obrażone,
      • wciąganie i wypychanie warg,
      • przygryzanie warg zębami,
      • gwizdanie,
      • rybi pyszczek, dzióbki ptasie,
      • całuski.
    • ćwiczenia policzków:
      • wypychanie policzków językiem,
      • baloniki,
      • wciąganie policzków do wewnątrz,
      • ryba łapie powietrze ustami.
    • ćwiczenia podniebienia miękkiego:
      • ziewanie szeroko,
      • pogotowie - eo eo, eo
      • płukanie gardła,
      • chrapanie.
  2. Ćwiczenia oddechowe:
    • wydłużanie fazy wdechu i wydechu,
    • dmuchanie przez rurkę,
    • dmuchanie: długo-krótko, słabo-mocno,
    • wąchanie kwiatów,
    • zdmuchiwanie różnych lekkich przedmiotów,
    • gwizdanie.
  3. Ćwiczenia słuchowe:
    • naśladowanie głosów różnych zwierząt, dźwięków z otoczenia.
  4. Wywoływanie głosek.

W celu powodzenia terapii logopedycznej niezbędne jest stosowanie się do zaleceń logopedy, w tym codzienne wykonywane ćwiczeń przez 15 minut.

przyg. E.Piszcz